Mooi mens campagne

//Mooi mens Misjel van Rooij

Dank je Annemarie voor het aanreiken van het stokje.

Mijn naam is Misjel van Rooij, sinds 1986 alweer werk ik in de zorg.

Ik heb mijn inservice-opleiding gedaan destijds in het St-Josef ziekenhuis in Veghel, dat heet nu Ziekenhuis Bernhoven. Sinds 2007, of was het al wat eerder, werk ik via Standby als zelfstandig professional (vind ik mooier dan zzp’er).

In de eerste jaren heb ik nogal wat terminale/palliatieve zorg gedaan. Dit is zo gelopen omdat het goed past(t)e bij de rest van mijn werkzaamheden en omdat daar toen ook het beste aanbod was. Beide redenen gelden natuurlijk voor een ZP (zelfstandig zorgprofessional), daar was ik al snel achter. Zo ontdekte ik ook dat het eigenlijk best goed bij mij past. Standby helpt mij, vaak in de persoon van Ine van Helmond, bij die aansluiting.

Tijdens kantooruren werk ik ook nog als assessor/coach/trainer/rolspeler in o.a assessments. Dit doe ik voor een aantal bureaus die zich bezighouden met het testen van mensen rondom solliciteren of ontwikkelvraagstukken. Dit doe ik met erg veel plezier en wat een luxe om iets van iemand te mogen vinden, bijvoorbeeld op een belangrijk moment in hun carrière.

Tja, dat geldt eigenlijk ook een beetje voor mijn werk in de zorg. Vaak ben je er op een belangrijk of kwetsbaar moment en dus ook vaak heel dichtbij dan.

Ik neem mij altijd voor om zo’n moment dan goed te ‘vervullen’. Dat betekent overigens niet dat ik de overdreven serieuze, kijk mij nu eens de correcte volledig ervaren profi, ben. Nee, gewoon mezelf met in het achterhoofd de verpleegkundige met z’n weetjes en ervaringen. En er wordt zeker ook wel eens een blundertje gemaakt of een foutje dat je recht mag praten. Maar er wordt dan wel relaxed gewerkt en dat is wat waard. Zonder humor doe ik en kan ik overigens niets. Ik merk dat daar mijn werk leuker van wordt en dat ik het heel vaak inzet, ook in een terminale situatie bijvoorbeeld. Dat werkt dan op momenten heel bevrijdend voor alle partijen hoor.

En ook hier denk ik dan vaak ‘wat een luxe’ om op kwetsbare momenten iets te kunnen doen, en kanten te zien van iemands leven die normaal soms niet gezien worden.

Wat mij steeds weer raakt is dat het grote pallet van collega’s en hun manieren om hun werk in te vullen heel erg divers is. We kennen allemaal wel momenten waarop je denkt “beste collega, ga in godsnaam wat anders doen want jij hebt er geen echte lol meer in en dat klinkt door in je werk.” Maar meestal merk je dat je het prima vindt om weer over te dragen aan de volgende, die het wel wat anders weer aanpakt, maar waar je van weet dat het helemaal goed komt.

Je brengt altijd jezelf mee naar het werk, ik hoop dat ik dat altijd goed blijf snappen, want dat is waar onze cliënten en collega’s het mee moeten doen.

Ik geef graag het stokje door aan Corry Pollemans waar ik sinds kort mee samenwerk, wat een fijne energie heeft zij!

2018-11-16T11:54:40+00:00