Mooi mens Frauke Diesveld

//Mooi mens Frauke Diesveld

Beste allemaal, 

Wat een eer dat ik gevraagd ben om een stukje te schrijven voor de mooi mens campagne. Want alles wat je doet is toch de normaalste zaak van de wereld dat je het doet… wij zorgverleners staan altijd in de modus van beschikbaar zijn, dienstbaar zijn en helpen waar je maar kunt. Jullie kennen mij wellicht als medewerker van Standby thuiszorg, jullie hebben me vast wel eens aan de telefoon gehad, gezien bij een cliënt thuis tijdens een huisbezoek en / of indicatiestelling of gewoon op kantoor toen je kwam roosteren of misschien om jezelf in te schrijven als ZZP’er.

Inmiddels ruim 9 jaar geleden kwam ik bij Standby binnen om me in te laten schrijven als ZZP’ er, ik had net mijn baan op gezegd in het Catharina ziekenhuis waar ik toen 16 hele fijne dienstjaren achter me had gelaten als verpleegkundige en later teamleider van de OK dagbehandeling, pijnbestrijding en klinische recovery. Mijn goede vriendin Anne Timmermans werkte als ZZP’er via Standby en zij bracht me op dit idee. Ik zie mezelf nog staan in de ruimte en mezelf te presenteren wie ik was en wat ik allemaal wel niet kon haha…. Mijn talenten bleven niet onopgemerkt en al snel werd me een baan op kantoor aangeboden. Ik dacht ohhh help ik ben een pleeg en geen kantoormiep, maar er werd me verzekerd uit allerlei hoeken dat het me goed zou passen, en echt een bult kon ik me niet vallen want mijn baan in het ziekenhuis had ik al opgezegd.

Er begon een hele mooie tijd waarin er vooral veel gebeurde in de wet- en regelgeving waardoor ik me maximaal kon ontwikkelen in een soort van adviseursrol voor de zorgvrager, indicaties kon gaan stellen voor de ziektekostenverzekeraars en zo mijn eigen sausje kon gieten over hoe de zorg er op zijn mooist uit zou moeten komen te zien. Vergeet niet dat mensen met een zorgbehoefte en vaak op het meest kwetsbaarste moment van hun leven echt géén idee hebben wat hun te wachten staat en wat ze nodig hebben. Hoe mooi is het dan als je daar wat advies over kunt geven en samen kunt aftasten wat het beste past. Want tussen een alleenstaande boer die achteraf woont en altijd zijn eigen boontjes heeft moeten doppen of een stadse madame zit een wereld van verschil, enfin dat hoef ik jullie niet uit te leggen. Maar ondertussen kon ik het ook zeker niet laten om zelf ook wat klussen te doen als ZZP’ er, want die inschrijving had ik er gelukkig toch ook doorheen gekregen.

Ik heb hele mooie bijzondere ervaringen opgedaan. Zo kwam ik met regelmaat bij een cliënte voor het ondersteunen bij haar administratie en indicatieaanvragen. Zij was en is nog steeds, zo weet ik, idolaat van Guus Meeuwis en vertelde op een keer dat Guus een concert ging geven in Londen in de Royal Albert Hall. De fanclub kon haar niet meenemen in verband met haar ingewikkelde elektrische rolstoel; de fanclub ging met de boot en dat was moeilijk.  Om een lang verhaal kort te maken, ze kon niet mee en was enorm teleurgesteld. Nadat ik bij haar was geweest kwam ik thuis en dacht dat kan toch niet waar zijn? Zij moet naar Londen en hoe dat weet ik niet maar IK ga me ervoor inzetten! Ik begon blind met een telefoontje op mijn allerbeste Engels (Ahum…) met de Royal Albert Hall en vertelde waarom ik belde. Zij vonden mijn verhaal indrukwekkend en had ik “zomaar” een gratis kaartje voor haar te pakken én kon ik 2 begeleidingskaartjes kopen zodat zij met begeleiding het concert bij kon wonen. Blij als ik was, dacht ik al snel jaaaa maar met wie gaat zij daar heen en vooral hoe? Dus ik ging kijken hoe zij daarheen kon gaan. Al vrij snel had kreeg ik alle medewerking van KLM cares, alle hulp op de luchthaven, in het vliegtuig, met de elektrische rolstoel, ik zeg nogmaals petje af! Ik kon haar gaan vertellen dat zij dus naar haar Guus kon en heeft zij zelf besloten om mij en haar vaste zorgverlener Mascha Hazenberg mee te nemen. En hebben wij (voor mij eigenlijk onbedoeld) drie  onvergetelijke dagen in Londen doorgebracht, die best hard werken waren maar voor dat lachende, genietende gezicht deden we alles! Ons hotel was op steenworp afstand van het Royal Albert Hall en wat ik nooit meer vergeet is dat je in Londen op je hotelkamer in je bedje ligt en er zingend volk onder je raam doorloopt en zingt “kedeng kedeng” (een van de tophits van Guus), das toch fantastisch!

Kijk, ik weet natuurlijk ook wel dat het nooit alleen maar mooi en fantastisch is, maar weet je waar het om gaat? Het is de kunst om je vooral vast te houden aan de mooie dingen en je glas half vol te houden in plaats van half leeg. Het kost geen moeite om verbitterd te raken of afgestompt, dat is zo gepiept, zeker in deze sector waarin het toch vaak om leed gaat. Maar blijf je inzetten om goed gemutst te zijn, het is altijd wel wat, maar hou vast aan de mooie dingen, weet in elk geval dat het mijn motto wel is.

Dit zijn mijn laatste wijze woorden die ik tot jullie richt, zoals jullie inmiddels via de aankondiging per mail hebben gekregen is vrijdag 25 mei 2018 mijn laatste werkdag bij Standby thuiszorg. Ik zal me daarna als ZZP’er blijven inzetten voor zinvolle en nuttige klussen in de zorg, dus wellicht zien of spreken we elkaar nog eens als collega’s. Door te gaan werken als ZZP’er hoop ik beter mijn tijd te kunnen verdelen en daarmee mijn gezondheid beter te bewaken. En vooral ook leuke dingen te gaan doen met mijn gezin wat ook erg belangrijk voor me is. Mijn “man” Berry, maar ik zeg eigenlijk altijd vriendje omdat het anders al zo oud klinkt, en onze 2 kids Merel en Lars, hebben mij altijd gesteund in wat ik doe en ondernam. Ooit was en ben ik op de meest gekke tijdstippen weer eens foetsie omdat er een calamiteit in een zorgvraag is, een indicatie gesteld moet worden of bedenk het maar en nog nooit, nou ja bijna nooit, heb ik daar gedoe over gehad, want als ik vond dat dat voor ging was dat voor hun automatisch ook zo, das toch ook geweldig! Ik zeg ‘schatjes dank daarvoor’. Dank je wel dat ik kan doen waarvan ik denk dat het goed is. Want ongetwijfeld zal dat nog met regelmaat voorkomen dus laten we alsjeblieft die flexibiliteit daarin blijven behouden naar elkaar, of nou ja, jullie naar mij tenminste….

Ondertussen lever ik met enige regelmaat ook tegendiensten hoor. Ik kook echt ontzettend graag lekkere dingen en experimenteer ik vaak, met complimenten en soms minder goede feedback, met niet bekende gerechten of ik maak ze net even wat anders. Ik ben een enorme lekkerbek, echt waar, van eten of over eten praten wordt ik blij, maar vooral de gezelligheid van het samenzijn er omheen. Ook op kantoor zitten lekkerbekken hoor, ook daar is het thema eten vaak aan de orde. Soms lunchen we samen dan is er een reden, bijvoorbeeld als iemand jarig is of gewoon zomaar omdat we het fijn vinden om samen te eten dat zijn van die momentjes die ik enorm ga missen. En loopt het uit de pas dan komen weer voor een paar weken de shakes en de appeltjes uit de tas, ja, dit is geloof ik wel een beetje de structuur van hoe het gaat op kantoor.

Ik kan echt nog ongelofelijk veel vertellen en weet denk ik ook van geen ophouden. Mijn rugzakje zit ook zo vol met allemaal herinneringen en ervaringen, maar ik denk wel een mooie afspiegeling te hebben gegeven van wie ik ben, hoe ik in elkaar steek en waar ik van hou.

Ik ga met heel veel liefde, passie en warme gevoelens terugdenken aan de afgelopen 9 jaren bij Standby thuiszorg en maak graag gebruik om dank je wel tegen jullie te zeggen. Dank voor de mooie tijd. Heb het goed en zorg goed voor jezelf, want wie goed zorgt voor zichzelf …..

Ook een woord van dank aan de lieve collega’s en directie, Menny en Nicole jullie zijn toppers, blijf bij jezelf en je onderbuik gevoel dan kun je nooit de verkeerde besluiten nemen. En tot slot mijn opvolger indicatiesteller Jurgen Jorna, heel veel succes maat, met al het goede werk wat je nog gaat verzetten. Ik heb er alle vertrouwen in en laat je met een gerust hart je ding doen.

Ik zeg,

HOUDOE ALLEMAAL !!!

2018-11-16T11:57:16+00:00